Het bestaan van Sinterklaas

Nu dat Sinterklaas in Nederland aangekomen is, komt de vraag terug: hoe ga ik het ooit aan mijn kinderen uitleggen dat ik ze al die jaren in de maling had genomen? Dat ik geen keuze had, dat het hele land, Dieuwertje Blok, burgemeester van Roermond en de hockey club mee hebben gedaan is geen goed excuus. Horen wij niet, als ouders, de waarheid aan onze kinderen te vertellen, in plaats van al hun terechte en zeer gedetailleerde vragen over bijv. de leeftijd van de Sint, zijn capaciteit om tegelijkertijd in meerdere plaatsen te verschijnen en, natuurlijk, over de bron van zijn inkomsten, met veel plaatselijke creativiteit te beantwoorden? Dat de TV liegt en je manipuleert (neem bijvoorbeeld reclame, oftewel de commerciële propaganda, zoals het in Cuba wordt genoemd) dat hoort erbij. Maar je eigen ouders?

Toevallig komt een protestantse pastoor als inspiratie mij te pas. Klaas Hendrikse meent dat je "niet in het bestaan van God hoeft te geloven, om in God te geloven". Inderdaad. Ik weet niet precies wat pastoor Hendrikse met deze geheimzinnige uitspraak bedoelde, maar ik weet wel hoe ik hem als een goed excuus in de toekomst kan gebruiken.

"Kinderen, het maakt toch niet uit wie al die cadeautjes koopt? Of het nou de Sint doet van onze belastinggeld (of erger nog: van de veel armere Spanjaarden) of wij, uit onze eigen portemonnee? Uit een maatschappelijk oogpunt heeft het ook meer zin: alleen diegene die kinderen hebben betalen mee aan cadeaus, anderen hoeven dat niet. Geen sprake van nivellering wat betreft de Sinterklaas-uitgaven.

En trouwens, hier in Nederland hoef je echt niet in het bestaan van iemand te geloven om in iemand te geloven. Sinterklaas moet meer symbolisch gezien worden: als een goedaardig iemand, die jullie enorm liefheeft, en die jullie goed gedraag elk jaar op 5 december met cadeautjes beloont. Dat lief iemand dat zijn wij. Jullie ouders.
Elk jaar ontwaakt de Sint in onszelf. Dus in het bestaan van de Sint, zoals hij gewoonlijk word voorgesteld, met zijn paard, zijn witte baard en zijn ouderwetse kleding hoeven jullie niet meer te geloven. Als jullie maar in de liefde geloven."

Ik zal ze misschien volgend jaar de waarheid vertellen, nu dat ik de filosofische basis heb gelegd.

Wel wordt er dan sprake van nivellering, want er zit twee jaar leeftijdverschil tussen de bengels van mij. Ik kan toch moeilijk de waarheid over twee jaar verspreiden? Die twee spreken elkaar regelmatig, vooral als het tijd is om te slapen. Wij zitten dan beneden en geloven dat onze twee jongens boven aan het slapen zijn, ook al weten wij heel goed dat de werkelijkheid heel anders is.