Kwik kwik

Vandaag in plaats van een typisch poolse geklaag over een te dikke laag a’s in de nederlandse taal (elke dubbele a is me namelijk te dik), ga ik me concentreren op een andere bijzondere fenomeen. Wikkelen.

Sinds ik over het wikkelen van baby’s hoorde had ik aleen maar positieve associaties met dit woord. Je gaat ze op een ouderwetse manier in een doek wikkelen, zodat het knus en veilig voelt. Lekker wikkelen en daarna het bedje in. Heerlijk. Ze kunnen geen kant op, die in-ge-wikkelde babies. Zo makkelijk. Even pauze voor de vermoeide ouders. Als de baby’s knus verwikkeld slapen, kan de moeder zelfs gaan winkelen, wat een verwenning. Als de vader natuurlijk er mee instemt om als bodyguard thuis te blijven en als het donderdag voor 21.00 is.

Dus toen ik in de locale Ethos een verwikkende gezichtsreiniging zag die meteen een beeld van heerlijke rust in mijn hoofd opwekte, heb ik hem gelijk gekocht. Heerlijk, zo voor de nacht even rein verwikkeld te worden, en daarna – hop, het bedje in, lekker slapen.

Maar. ’s Avonds had ik geen bril. Vanochtend wel. Nadat ik me grondig in de reine wikkeling heb gewikt, klaar voor de dag, las ik wat er precies op de verpakking stond. Fruit Energy Verkwikkende  Reiniginsgel. Wie verzinnt het daar toch bij Garnier? Mischien is het wel een idee om even een versimpelde productlijn te ontwikkelen voor allochtone vrouwen, die moeite hebben met een dikke laag a’s en verkwikkingen. Ik kan ze ermee helpen, op vrijwilligers basis.  Want het is belangrijk dat een allochtone vrouw weet wat ze koopt en zich geen onrealistische verwachtingen stelt.

Wat betekend dat, in hemelsnaam? Ga ik nu al kwikkend de dag in? Kwik hier, kwik daar, en aan het einde word ik een eend, in plaats van een konijn? Of word ik echt super quick? Heel snel bedoel ik. Nee, dat mag niet. Niet sneller dan 120 onderweg naar Almere.

Nadat ik het etiket heb gelezen, voelde ik me meteen anders. Niet gewikt, maar verkwikt. Onderweg  naar Almere had ik al een vermoeden wat het zou kunnen betekenen, maar nu heeft google het bevestigd. Niks veiligs, niks knus. Het tegenovergestelde zelfs. Opgewekt, krachtig. Aha.

Nu begrijp ik het helemaal. In plaats van mijn baby’s elke avond te wikkelen, heb ik ze, in alle onwetendheid, heerlijk verkwikt. Wat een herrie de hele nacht daarna! Niks winkelen. Niks pauze. De reden begrijp ik nu pas. Het heeft allemaal te maken met een kleine “k” even tussendoor.

Na veel wikken en wegen hebben wij maar besloten dat twee jongens genoeg waren. Anders wordt het ons te inverkwikkeld.